more than his fans…
რამდენიმე საათის წინ, ლილიანმა ფეისბუქზე ლინკი დააშეარა და დამტაგა, რის გამოც ჩემი იმპულსურობიდან გამომდინარე კარგი ისტერიკა მოვაწყე ფეისბუქზეც და ისედაც ბევრი ვიჯიჯღინე. სინამდვილეში არც ის დაშეარებული ლინკი, რომელიც ბექას პოსტს წარმოადგენდა და არც ლილიანი, შუაში არ არიან. მაგრამ არის ზღვარი, როცა უბრალოდ ჩხუბსა და წივილ-კივილს იქით გზა აღარ გაქვს. ვინაიდან სახლში მარტო ვარ და კარგი საშუალება მქონდა მარტოს მეჯუჯღუნა და ხმამაღლა გამომელანძღა ჩემი აღშფოთების გამომწვევი არსებები, დავოკდი და სრულებით საღ გონებაზე მინდა მივუძღვნა ერთ საკითხს პოსტი.. ცოტა დიდი პოსტია, მე მომიტევეთ :user:
შესავლის სახით:
ბავშვობაში ძალიან მიყვარდა ლელა წურწუმია. ეს ყველა ჩემმა გარშემომყოფმა კარგად იცოდა.
- მისი ყველა კასეტა მქონდა
- ვაგროვებდი ჟურნალებს, რომლებშიც თუნდაც ერთი პატარა მონაკვეთი წერებულიყო და პატარა სურათი ყოფილიყო დართული, მაინც ვყიდულობდი.
- ვიცოდი ყველა სიმღერა ზეპირად, სიმღერაშიც ვბაძავდი და ხმა ისე მქონდა იმის ხმაზე დაყენებული, რომ მერე ერთი-ორჯერ რომ სცენაზე დამჭირდა გასვლა, ვოკალისტს კარგი ტანჯვა-წამება დასჭირდა, რომ ჩემს ხმაზე დავებრუნებინე იმდენად მქონდა გამჯდარი ლელას სტილი.
ღამეც ძალიან ხშირად მესიზმრებოდა და ისიც კი დამსიზმრებია როგორ აკეთებდა ჩემთან ერთად რემონტს ჩემს სახლში :D ვიცოდი დაბადების წელი, რიცხვი, სად სწავლობდა, სად ცხოვრობდა, რა უყავრდა, რა სძულდა…ვოცნებობდი როდის ვნახავდი, ვუწერდი წერილებსაც. ვხატავდი კიდეც ჩემი ნიჭის ფარგლებში:
ალბათ დღემდე ახსოვთ დედაჩემს და მამაჩემს ჩემი 164 გვერდიანი წერილი მისთვის მიწერილი ბლოკნოტში. ოღონდ აზრზე არ ვარ რა მეწერა ამდენი, არ მახსოვს… ვეძებდი ამასწინად იმ ბლოკნოტსაც და კიდევ რვეული მქონდა ძაალიან კეთილმოწყობილი კოლექციებით :D, მაგრამ ვერ ვიპოვე, შეიძლება დავხიე.
გარშემო ყოველთვის ისეთი ხალხი იყო, რომლებიც სულ აკრიტიკებდნენ ამ ჩემს ფანობას. მე კიდევ ვიდექი და ვამტკიცებდი, რომ რადგან ლელა ლიფით გამოვიდა სცენაზე, არ არის ბოზი! :D ხანდახან ამტირებია კიდეც ამის გამო. Read the rest of this entry »
ყვარლის ტბა-კურორტი
ტბა ჯერჯერობით საბანაოდ არ გამოდგება. ნაპირები გაწმინდეს და თიხიანია. პლაჟი მომავალ წელს უკვე იქნება: Read the rest of this entry »
დავბრუნდი
ყვარელი და შიგნიდან შავი მატლი
საერთოდ, ყოველთვის ვცდილობ ხოლმე, რომ ძალით პოსტი არ დავწერო, მაგრამ ეს ისეთი შემთხვევაა, როცა გულს უნდა და ტვინს ეზარება, ასე რომ მთლად ძალადობრივი არ არის :D არაფერია იმაზე ცუდი, დასვენება ჩვევაში რომ გადაგივა და ისე მოეშვები, რომ გაგონებაც არ გინდა რამე ისეთის გაკეთება,რაც აზროვნებასთანაა დაკავშირებული, მაგრამ იმ გამოცდების შემდეგ, რაც მე გამოვიარე, მგონი ბუნებრივია.თან მთელი წელი არ დამისვენია და ინტერნეტს რომ მოვცილდი კარგდაც კი ვიგრძენი თავი, არც მომნატრებია.
ერთადერთი ფეისბუქი და გუგლი… (ეს ორადორი გამოვიდა უკვე) სიტყვას მოყვა და არ შემიძლია არ აღვნიშნო- ჯეოსელის ინტერნეტის საზაფხულო აქციასავით კარგი რაღაც, ჯერ არავის მოუფიქრებია! :D 400 MB ვიყიდე 10 ლარად და ორი კვირის მანძილზე 150 MB ძლივს დავხარჯე. ისიც იმიტომ დაიხარჯა ამდენი, რომ ვიწერდი რაღაცეებს.
ხო, რაც შეეხება დღის განრიგს… არასდროს არ მომბეზრებია ერთი და იგივე:
დილით ან ბებოს და პაპას ლაპარაკი მაღვიძებდა, ან იხვების ყიყინი, ან ძროხების ხმა და ა.შ. რაც მთავარია, 9 საათზე ან 10-სკენ უკვე წარმატებულად გახელილი თვალებით, ცალი ხელით იმ დილის მოწველილ რძეს ვაყრიდი შაქარს და მეორე ხელით მაცივარში ვიქექებოდი.
მერე დღის ყველაზე დიდ ნაწილს, ანუ დაახლოებით 12 საათიდან საღამოს 8 საათამდე (უი, სათქმელად ახლა მეც გრანდიოზული მომეჩვენა ) ძირითადად ჩემს ოთახში განვისვენებდი და ან ლაივებს, ფილმებს და ვიდეოებს ვუყურებდი, ან მუსიკას ვუსმენდი, ან ვასკრინშოტებდი (დაახლოებით 1000 ახალი სკრინშოტი ჩამოვიტანე), ან ვკითხულობდი, ან უბრალოდ ვიწექი ჭერში თვალებ აპყრობილი და ვტკბებოდი, რომ არსად არ მეჩქარებოდა და არაფერი მქონდა გასაკეთებელი :D
ერთხანს ოცნების სახლის დაპროექტებასაც კი მივჰყავი ხელი პაინტში o_O
ან კიდევ ბავშვებით დახუნძლულ გარემოცვაში ვიყავი, ან გოგოებთან ერთად ვჭორაობდი ყველაზე და ყველაფერზე:))))
ბავშვებით დახუნძლულზე შევჩერდები ცოტას:
დღის განმავლობაში მიწევს მინიმუმ 8 ბავშვთან კონტაქტი, ჩემი ორი დის გამოკლებით. თან ყველა თავისებურად განსაკუთრებულია. მაგალითად, დეიდაშვილი, დათუნა (10 წლის), რომელიც ბავშვობიდან უამრავ კითხვას სვამს და მეცნიერას ეძახიან სულ თავისი ხასიათის გამო, მთელი დღეები მიყვებოდა რა და რა ცდებს ატარებს ხოლმე :D მაგალითად, ერთ-ერთი წარმატებული ექსპერიმენტის შედეგად, თურმე მატლი შიგნიდან გააშავა o_O შპრიცში ჩაუსხამს თავისივე დამზადებული ნივთიერება და მატლს შეუშხაპუნა!
პატარა დეიდაშვილი, ეკა (3 წლის) არაჩვეულებრივი შეხამებაა ფიზიკური სიძლიერის და სულიერი სისათუთისა :D იმას ვგულისხმობ, რომ ისეთი ძლიერია, ჯერ კიდევ შარშანდელი მახსოვს- ცალი ხელით მსხალს ჭამდა და მეორე ხელით ხეზე აყუდებულ კიბეზე ადიოდა. ხოდა თავის ქცევების აბსოლუტურად საპირისპირო ბუნება აქვს, პატარა რამეზეც გული უჩუყდება. ერთხელ ბებომ იხვი დაკლა და ერთი საათი გულმოკლული ეჩხუბებოდა- “ლათ მოკალი, ალ სევწამ“-ო (მართლა არ შეჭამა) :))
მეგობრის შვილი, ნია (3 წლის) კიდევ მთელი დღე დამდევს და “მიმღერე, მიმღერე“-ს მეხვეწება. მეც მეტი რა საქმე მაქვს, დავუდგები და ვუმღერი ხოლმე :D თან წყნარად კი არ უნდა უმღერო, ბოლომდე უნდა დაიხარჯო და თან ცეკვა შეუთავსო… მოკლედ, გასართობი არ ილევა!
საღამოობით სასეირნოდ გავდიოდით. თავშეყრის ადგილი ყოველ წელს იცვლება და ზევით-ზევით მიიწევს, შესაბამისად შორდება ჩემს სახლს, მაგრამ ისე მიყვარს ფეხით სიარული, არ მეზარება ხოლმე…
გარდა ამისა, ამ ჩასვლაზე ახალი უნარი შევიძინე :D უფრო სწორად, როგორც იქნა, გავბედე და გამოცხობას მივჰყავი ხელი. პირველივე ცდაზე კარგი გამომივიდა. მერე კრემიც გავაკეთე, ისიც კარგი გამოვიდა, მაგრამ მგონი არ უნდა გამომსვლოდა, წამებში გაქრა ისე მოეწონათ და ნამდვილად წარა-მარა მომიწევს ცხობა ამის შემდეგ :D
დარწმუნებული ვარ, უამრავი რამე გამომრჩა ახლა, მაგრამ არაუშავს, გზადაგზა მოვყვები… ისე, კიდევ ერთი კვირით ვაპირებ წასვლას, მაგრამ მერე დავბრუნდები და დავბრუნდები :)))
U sataurod
Yvarelshi var gaxiznuli:))ise var gartuli im azrit,rom zafxulia da visveneb,blogi ar gamaxsenda bolo postis daweridan am wutamde:D savaraudod aqedan gasuqebuli chamoval imdens machmeven,magram imdens vmgeri da vcekvav,rom mteli wlis danakliss da momavali wlis marags vivseb.. kidev mteli dge screenshotebit vertobi:))) mokled,axla martla visveneb.. mobilurshi geocellis internetis sazafxulo aqcia maqvs chartuli- 400mb at larad da vnavardob,magram marto fb-ze shevdivar dgeshi ramdenjerme.internet sivrce jerjerobit ar menatreba.. sorry mobilurian-latinur asoebiani postistvis,ubralod uceb am shuagamisas momenatra aqauroba da..:))<3
ჩემი პირველი ომი
ფანჯრების მხატვარი კომპანია და 7 ნომერი ავტობუსი
“პესიმისტისთვის ჭიქა ნახევრად ცარიელია, ოპოზიციონერისთვის – ბათუმი გადათხრილი” - ჩემი სიბრძნე :D
(სათაური არ შეიმჩნიოთ, რაც პირველი გავიფიქრე ის ჰქვია:D)
ეს ფრაზა დედას პრეტენზიას გამოვახმაურე, რომელიც ჩვენს ქუჩაზე გადათხრილობის გამო გამოთქვა. არა, მთლად ასე არ მითქვამს, მაგრამ შალვა ნათელაშვილი კი ვუწოდე :D რა ვქნა, ძალიან მელამაზება აქაურობა <3
მოკლედ, როგორც იქნა რამდენიმე დღის წინ, მთელი წლის მანძილზე ყოველი დამღლელი დღის შემდეგ ნათქვამი ფრაზა „ეე,ნეტა ბათუმში ვიყო ახლა“ , სისრულეში მოვიყვანე და ჩამოვედი. პირველი ორი დღე მარტოს მომიწია ყოფნა. ხო, მართლა, სანამ ამ ორი დღის დეტალებზე გადავალ, არ შემიძლია არ გაგიზიაროთ ჩემი ბედნიერება-
წამოსვლის დღეს, გავედი უნივერსიტეტში, ვაღირსე პაროლს აღდგენა და ხელის კანკალით შევედი sms.tsu.ge-ზე. 100%-ით დარწმუნებული, რომ ჩემი იმ ცნობილი უიღბლო გამოცდის გამო ბათუმიდან ნაადრევად წამოსვლა მომიწევდა და თან არც დასვენება შემერგებოდა იმაზე ფიქრით და მეცადინეობით. ხოდა საგნის სახელის გასწვრივ რომ დიდი მწვანე პწიჩკა და საბოლოო შედეგშიც კრედიტიანი ქულა დავინახე, სიხარულით დავხტოდი, სრულიად ამ სიტყვის მნიშვნელობით! იმ ერთ საკითხში მაქსიმალური, 20 ქულა მიმიღია და მეყო ქულა. მთელი ცხოვრება ზაზა სხირტლაძის მადლიერი ვიქნები :D
ხო, ახლა ჩემი მარტოხელად გატარებული ორი დღის თაობაზე:
შესავლის სახით- თუ ოდესმე გადავწყვეტ, რომ ნამდვილად დასვენება მჭირდება, აუცილებლად მარტო წავალ დასასვენებლად.
დამღლელი გზის შემდეგ მოვაღწიე სახლამდე. მართალია ჯერ არ იყო მთლად დაღამებული, მაგრამ მაინც არ გამიჩნდა სურვილი ზღვაზე ან ქალაქში გასვლისა და რომ ამოვლაგდი და ბოლო ენერგიებიც მივახარჯე ამ პროცესს, დავჯექი და DVD-ს ყურება დავიწყე. აი, აქ მივხვდი რომ არდადეგები დაიწყო! : ))
არსად არ მეჩქარებოდა, არაფერი არ მქონდა გასაკეთებელი და უბრალოდ ვიჯექი და ვუყურებდი ჩემს საყვარელ რამეებს.
მეორე დილას ჩემი პირველი „მარტო“ გასეირნება მქონდა დაგეგმილი ბათუმში. გასეირნება ნიშნავდა სახლიდან ზღვამდე მისვლას, რასაც ჩვეულებრივი ნაბიჯით ერთნახევარი სიმღერა სჭირდება (ადამიანურ/უყურსასმენო ენაზე- 5-8 წუთი.) Read the rest of this entry »
პრესაბათუმო პოსტი…
მიმაქვს:
- ჩემი განუყრელი პლეიერი, რომელიც მზეზე გახმობის პროცესს უფრო სასიამოვნოს გახდის.
- რა თქმა უნდა, ბევრი ტანსაცმელი, რომელთა უმეტესობას არ ჩავიცმევ
- ერთი წიგნი, რომელსაც საღამოობით ჩავუჯდები ხოლმე
- 3 DVD დისკი საყვარელი live-ებით და კლიპებით
- კომპიუტერი, რომელიც შარშან ბათუმში ამოვწყვიტე wi-fiს გამო. დრაივერი მქონია დასაყენებელი, მე კიდე იმაში დარწმუნებულმა, რომ თავისით უნდა ემუშავა, ვუჩხიკინე და მთლიანად დავბლოკე კომპიუტერი. შედეგად გაჰყვა მთელი ჩემი ავლა-დიდება, D დისკიც კი :D ახლა დატესტილია wi-fi-ზე და იმედი მაქვს აღარაფერი შეემთხვევა. მუზებისამებრ ვეცდები დავწერო ხოლმე დროდადრო პოსტი იქაურობიდან.
ვაპირებ:
- მარტო ჯდომას და არანაირ “ძიგძიგს” :D
- აჭარული ხაჭაპურის ჭამას- უმმ მომენატრა <3 თბილისში არასდროს არ ვჭამ იმიტომ, რომ ბათუმში სხვა გემო აქვს :))))
- ზღვაში დღეში 5-5 წუთით კამერით შეფართხალებას და ცურვის არ სწავლას
- ფეხით ბევრ სეირნობას
- ცოტა წონაში დაკლებას. ზღვაზე ადვილად ვიკლებ ხოლმე მიუხედავად იმისა, რომ მადა მიხუთმაგდება :D
Georgian Blogging Days 2010
კვარიათში ჩატარებული “ქართული ბლოგინგის დღეების” შეჯამება მინდა გავაკეთო. ძალიან დატვირთული სამი დღე იყო საინტერესო თემებით და გამოცდილებებით.
I დღე, 25 ივნისი:
1. დილით გათვალისწინებული პროგრამის მიხედვით დაგვენიშნა დრო და ამ დროის განმავლობაში უნდა დაგვეწერა ტუტორიალები როგორც ბლოგებისთვის, ისე სხვადასხვა სოციალური ქსელებისთვის. გაგვინაწილეს თემები და დავიწყეთ წერა. რამდენიმე წუთში დაგროვდა საკმაოდ ბევრი ტუტორიალი. ძალიან კარგი გამოცდილება იყო საიმისოდ, რომ დაგვენახა რა შესაძლებლობები გვაქვს. ფაქტობრივად, გამოჩნდა, რომ არის რესურსი და შესაძლებელია მსგავსი ტიპის ღონისძიების დაგეგმვა- თუნდაც რამდენიმე საათით ყველას ერთად შეკრება და საქმის ასე განაწილება. არ ველოდი, ძალიან შედეგიანი გამოვიდა და მუშაობის პროცესი სასიამოვნო იყო, როცა იცოდი, რომ შენთან ერთად აქ მჯდომარე ადამიანებიც იმავენაირად მუშაობდნენ, როგორც შენ.
ამ დროს შექმნილი ტუტორიალები- http://gbd.ge/category/help/
ჩემი ტუტორიალი- http://gbd.ge/facebook_registracia/
ფეისბუქზე რეგისტრაცია შემხვდა მე. იქ არის ორიოდ ბოღმა კომენტარი, რა თქმა უნდა, ვის რაში სჭირდებაო, მაგრამ დამიჯერეთ, საქმე ისეა, რომ არის ამის საჭიროებაც…
2. მარკეტინგის და ბრენდინგის თემაზე გვქონდა საკმაოდ ვრცელი დისკუსია. უფრო სწორად, ერთად ვიმუშავებდით ყველა იქ მყოფი ერთ-ერთი შედარებით ნაკლებად ცნობილი კომპანიის ინტერნეტ მარკეტინგს. ცოტა ხანში, ერთად მუშაობის შედეგად მივიღეთ მთლიანად დაგეგმილი კამპანია, რომელიც იმ კომპანიის საიმიჯო პარამეტრების დაშლიდან დაწყებული და სოციალური ქსელების და ბლოგერების ამ ამბავში ჩართვის ტექნიკიდან დამთავრებული ყველაფერს მოიცავდა.
კარგი გამოცდილება იყო და ვფიქრობ, თუ ოდესმე რამე მსგავსის გაკეთება მომიწია, ერთ-ერთ სერიოზულ დახმარებას ეს მაგალითი გამიწევს.
3. ერთ-ერთი ნაკლებად პოპულარული ბლოგერის პიარი უნდა გაგვეკეთებინა თავდაპირველი გეგმით, თუმცა მერე ასე გავინაწილეთ- ჩვენ ლაივჯურნალის ერთ-ერთი იქ მყოფი ბლოგერი “გვერგო” და ლაივჯურნალელებს ერთ-ერთი ნაკლებად პოპულარული ქართველი ბლოგერი.
http://morieli.livejournal.com/ – ეს ბლოგი იყო რომელიც ამოვარჩიეთ. ყირგიზეთიდან იყო ჩამოსული ბლოგერი,საქართველოზე წერს. თუმცა ეს პროგრამა მაინცდამაინც ვერ შევასრულეთ, ბათუმში ხანგრძლივი ვიზიტი გამოგვივიდა.
4. ბათუმის პრომოუთინგი
შეიძლება გაგიკვირდეთ, რაღა პიარი ბათუმს უნდაო, მაგრამ ლაივჯურნალს სხვა კატეგორია კითხულობს და განსაკუთრებით მათთვის იყო ეს “გასეირნება” კარგი. მე პირადად, იმდენად ყბა ჩამოვარდნილი ვიყავი ლაზერული შადრევნებით და იმდენი ახალი რაღაცით, რაც შარშანდელის მერე გაკეთდა, რომ ერთ პოსტს აუცილებლად მივუძღვნიდი პროექტის ფარგლებშიც რომ არ ყოფილიყო…ამ დღეებში დავწერ ამ პოსტს.
მეორე დღე, 26 ივნისი
ჩემთვის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაწილი მეორე დღეს დაიწყო. განრიგით პირველი თემა იყო- მთავრობისა და ინტერნეტ სამყაროს ურთიერთობებზე. როგორ შეუძლიათ გამოიყენონ სოციალური მედია.
მსჯელობის დროს საკმაოდ ბევრი მინუსი გამოვლინდა სახელმწიფო სტრუქტურების/სამინისტროების ვებ გვერდებისა:
- არ არის ადვილად გასაგები მისამართები
- არ ახლდება კონტენტი
- არ არის სრულყოფილი თარგმანი რუსულად და ინგლისურად
- დამაბნეველი ნავიგაცია
გარდა ამისა, ვმსჯელობდით რა საშუალებების გამოყენება იქნებოდა მართებული მთავრობის მხრიდან. პირველი, რაც თავში მომივიდა და მაშინვე ვთქვი, იყო პრეზიდენტის page ფეისუბქზე.
ძალიან კარგ მაგალითია ბარაკ ობამას გვერდი:
http://www.facebook.com/?ref=logo#!/barackobama?ref=ts - ყოველდღიურად განახლებადია. იდება ინფორმაცია, ვიდეოები, სურათები.
ვიფიქრეთ, რომ ტვიტერის ჩართვაც კარგი იქნებოდა და ფლიკრისაც. ყველაზე კარგი, რაც ამ მსჯელობისას ითქვა იყო, რომ შექმნილიყო სახელმწიფო ბლოგების ერთიანი სისტემა. ანუ ერთი ბლოგი. მე ძალიან მინდოდა პრეზიდენტის ბლოგი, რაც რეალურად განხორციელებადია. ნუ, მართლა პრეზიდენტი არ დაჯდება და პოსტვას არ დაიწყებს ყოველ დღე, მაგრამ პრეს სამსახურს შეუძლია გააკეთოს ეს საქმე, ოღონდ ისე არა,როგორც პრესრელიზებს წერენ ხოლმე :D
ისე, ჩემთვის ჩავილაპარაკე, მიშა თვითონაც დაწერს რამდენიმე ხანში ერთხელ მეთქი და ცოტა ხანში თქვეს სხვებმაც იგივე.
იქ ცალკე თემები წამოიჭრა, ბლოგის სისტემა ცოტა ცუდი ხომ არ იქნებაო, კომენტარების გამო, მაგრამ ჯერ მივიდეს საქმე შექმანმდე და სხვა დანარჩენი მოფიქრებადია…
შემდეგ სუხუმიმ გაგვიზიარა ომის დღეების გამოცდილება და თან გვირჩია, რომ ბლოგის ბექაფი ყოველთვის გვქონდს მომარაგებული… საინტერესო იყო ოლეგ პანფილოვის სემინარიც ინფორმაციულ ომთან დაკავშირებით…
შემდეგ იყო მედია ბანკის პრეზენტაცია:
http://www.facebook.com/pages/sakartvelos-media-banki/105958506122879 – შეუერთდით fb-ს page-ს.
მედია ბანკის გაკეთების იდეა, როგორც მახსოვს პირველ შეხვედრაზე დაიბადა, ეკონომიკის სამინისტროში და ძალიან მალევე განხორციელდა. დაიდება ძალიან ბევრი ფოტოც, ვიდეოც, სხვადასხვა სახის ინფორმაცია, კატეგორიებად დაყოფილი. დიდი იმედი გვაქვს, რომ მედია ბანკი 100%-ით ჩაანაცვლებს იმ ნეგატიურ მასალას, რაც საქართველოს შესახებ ვრცელდება ხოლმე.
ორი სტუმარი იყო, რომლებმაც გააკეთეს პრეზენტაციები, მაგრამ ჩემთვის ნაკლებად საინტერესო თემები იყო. ბოლოს, წამოსვლის წინა საღამოს, ბლოგერულ ეთიკაზე საუბარმა და შემაჯამებელმა შეხვედრამ გვიანობამდე გადაიწია და შესაბამისად გვიანაც დამთავრდა, უკვე თვალები გვეხუჭებოდა :)))
საერთო ჯამში, ძალიან დატვირთული და ცოტა გადამღლელი გრაფიკის მიუხედავად, ძალიან კარგი და დატვირთული დღეები გამოვიდა და მე პირადად კმაყოფილი ვარ იქ მუშაობის შედეგებით :)
you are not alone…
Georgian Blogging Days 1
გუშინ დილით წამოვედი კვარიათში “ქართული ბლოგინგის დღეებზე”. ვინაიდან ნამეტანი დატვირთული გრაფიკი გვაქვს, თითქმის მარტო სურათებით შემოვიფარგლები…
25 june
25 ივნისი არის მაიკლ ჯექსონის გარდაცვალების დღე. ამასთან დაკავშირებით, city club-ში (metekhi str.22) ეწყობა საინტერესო შოუ პროგრამა. მონაწილეობას მიიღებენ ტელეპროექტ “ნიჭიერის” მონაწილე ილია მამაგულაშვილი, ქორეოგრაფიული ჯგუფი “mad house” და ტელეპროექტ “ჯეოსტარის” მონაწილეები
ეს ილია სცენის ფონზე :D
ეს სცენის სინჯები:))) რა ხმა მაქვს “სჭედავს?” :D
ერთი საფრთხეა, რომ შეიძლება თბილისიდან გასვლა მომიწიოს და არ ვიყო 25-ში და ხო ვიცი, გავსკდები ისე მენდომება მაგ დროს აქ ყოფნა:(
ბევრგან გაჟღერდა უკვე ამ ივენთზე, მაგრამ მეც რომ არ დამეწერა არ შეიძლებოდა ისე მიხარია, რომ ამ დღეს ასეთი კარგი საღამო იქნება და რაც მთავარია, ისეთი ადამიანების ორგანიზებით, ვისთვისაც მართლა ძალიან მძიმე და მნიშვნელოვანი დღეა 25 ივნისი და ვიცი რამხელა პასუხისმგებლობით ეკიდებიან ყველაფერს <3
La chèvre
“აქ უბედური კაცის, ქვისა და აღმართის ურთიერთდამოკიდებულების შესახებ ანდაზა”
- დღეების მანძილზე საჯარო ბიბლიოთეკის ზღურბლს ვტკეპნიდი.
- ჩემს თავს არ ვგავდი და დილიდან ლამის საჯაროს დახურვამდე (თუ 4-5 საათისკენ მომდგარი მზის გამო სულის შეხუთვას გადავურჩებოდი) ერთ ადგილას ვიჯექი…
- იმდენი ვწერე ხელით, რამდენიც მართლა კარგა ხანია არ მიწერია.
- კომპიუტერთან მოკარება არც კი მინდებოდა, ოღონდ დრო არ დამკარგვოდა…
ამ 27 ბილეთიდან, იყო ერთი ბილეთი, ნომერი 11, რომელიც არ ვისწავლე… Read the rest of this entry »
servers for you
წინა საგამოცდო…
- შემიძლია 24 საათი ვიწუწუნო.
- ვჭამ ოთხმაგად მეტს. ხანდახან მგონია იმიტომ ვჭამ ამდენს, რომ ის დრო, რომელსაც მეცადინეობაში არ ვატარებ,რაღაცით გავამართლო საკუთარ თავთან :D
- 24 საათი იმ დროზე ვოცნებობ, როცა ბოლო გამოცდიდან გამოვადგამ ფეხს…ორივე ფეხს და მეცოდინება, რომ შემიძლია მინიმუმ ერთი თვე არ მახსოვდეს კვირის რა დღეა, რომელი საათია და სად ვარ.
- და 24 საათი მგონია, რომ ვერც ერთ გამოცდას ვერ ჩავაბარებ. მერე ნებისყოფა არ მეყოფა გადასაბარებლად და წავალ ვიტირებ :D
- მაინცდამაინც ამ პერიოდში მომდის ათასობით იდეა, რომელის განხორციელების ხასიათზე ვარ და ნერვები მეშლება, რომ დრო არ მაქვს.
































