more than his fans…

რამდენიმე საათის წინ, ლილიანმა ფეისბუქზე ლინკი დააშეარა და დამტაგა, რის გამოც ჩემი იმპულსურობიდან გამომდინარე კარგი ისტერიკა მოვაწყე ფეისბუქზეც და ისედაც ბევრი ვიჯიჯღინე. სინამდვილეში არც ის დაშეარებული ლინკი, რომელიც ბექას პოსტს წარმოადგენდა და არც ლილიანი, შუაში არ არიან. მაგრამ არის ზღვარი, როცა უბრალოდ ჩხუბსა და წივილ-კივილს იქით გზა აღარ გაქვს. ვინაიდან სახლში მარტო ვარ და კარგი საშუალება მქონდა მარტოს მეჯუჯღუნა და ხმამაღლა გამომელანძღა ჩემი აღშფოთების გამომწვევი არსებები, დავოკდი და სრულებით საღ გონებაზე მინდა მივუძღვნა ერთ საკითხს პოსტი.. ცოტა დიდი პოსტია, მე მომიტევეთ :user:

შესავლის სახით:

ბავშვობაში ძალიან მიყვარდა ლელა წურწუმია. ეს ყველა ჩემმა გარშემომყოფმა კარგად იცოდა.

  • მისი ყველა კასეტა მქონდა
  • ვაგროვებდი ჟურნალებს, რომლებშიც თუნდაც ერთი პატარა მონაკვეთი წერებულიყო და პატარა სურათი ყოფილიყო დართული, მაინც ვყიდულობდი.
  • ვიცოდი ყველა სიმღერა ზეპირად, სიმღერაშიც ვბაძავდი და ხმა ისე მქონდა იმის ხმაზე დაყენებული, რომ მერე ერთი-ორჯერ რომ სცენაზე დამჭირდა გასვლა, ვოკალისტს კარგი ტანჯვა-წამება დასჭირდა, რომ ჩემს ხმაზე დავებრუნებინე იმდენად მქონდა გამჯდარი ლელას სტილი.

ღამეც ძალიან ხშირად მესიზმრებოდა და ისიც კი დამსიზმრებია  როგორ აკეთებდა ჩემთან ერთად რემონტს ჩემს სახლში :D ვიცოდი დაბადების წელი, რიცხვი, სად სწავლობდა, სად ცხოვრობდა, რა უყავრდა, რა სძულდა…ვოცნებობდი როდის ვნახავდი, ვუწერდი წერილებსაც. ვხატავდი კიდეც ჩემი ნიჭის ფარგლებში:

ნუ გეშინიათ,ქვეშაც "ლელები" კი არ არის :დ

ალბათ დღემდე ახსოვთ დედაჩემს და მამაჩემს ჩემი 164 გვერდიანი წერილი მისთვის მიწერილი ბლოკნოტში. ოღონდ აზრზე არ ვარ რა მეწერა ამდენი, არ მახსოვს… ვეძებდი ამასწინად იმ ბლოკნოტსაც და კიდევ რვეული მქონდა ძაალიან კეთილმოწყობილი კოლექციებით :D, მაგრამ ვერ ვიპოვე, შეიძლება დავხიე.

გარშემო ყოველთვის ისეთი ხალხი იყო, რომლებიც სულ აკრიტიკებდნენ ამ ჩემს ფანობას. მე კიდევ ვიდექი და ვამტკიცებდი, რომ  რადგან ლელა ლიფით გამოვიდა სცენაზე, არ არის ბოზი! :D ხანდახან ამტირებია კიდეც ამის გამო. Read the rest of this entry »

ყვარლის ტბა-კურორტი

ყვარელში, ერთ-ერთ ტბაზე რომ სასტუმრო გაიხსნა ყველა ტელევიზია ამით იყო აჭრელებული. პრეზიდენტმაც მთავრობის სხდომა იქ გამართა და გახსნა “სეზონი”. ხოდა ეს მოვლენა ხომ არ გამორჩებოდა ჭეშმარიტ ბლოგერს, რომელიც ყოველ ზაფხულს (და არა მარტო)  ყვარელში ატარებს…
როგორც კი ჩავედი, ვიკითხე ამ ტბის ამბავი- შესვლა შეიძლებოდა თუ არა და ა.შ. როგორც აღმოჩნდა, ადგილობრივ მოსახლეობას არ უშვებენ, რაზეც თავიდან გავბრაზდი და ვთქვი- ეს რომ მიშამ იცოდეს, მოხსნიდა ყველას თანამდებობიდან მეთქი, მაგრამ მოგვიანებით სიტუაციას რომ შევხედე, მივხვდი, რომ სწორად იქცევიან. ეს კერძო საკუთრებაა და იქ რომ მწვადის საჭმელად, საბანაოდ და დასალევად მივიდეს ხალხი, მაშინვე მოეღება ბოლო იქაურობას. სულ ცოტა ხნის წინ, თითქმის ყოველ ზაფხულს იქ ვიყავი და ნამდვილი სანაგვე იყო! ერთი შენობის ნანგრევები, რომელიც ტუალეტად გამოიყენებოდა მაქსიმუმ :D და უამრავი ნაგავი… ტბაშიც შესვლისას აუცილებლად მიგაცილებდათ ზრდილობიანი პარკების და სხვადასხვა ნარჩენების არმია…
მოკლედ, ეს ამბავი არ უნდა გამომრჩენოდა და აუცილებლად უნდა შევსულიყავი. ამ ზაფხულს მეგობარი ცოტა ხნით დაბრუნდა გერმანიიდან და როგორც აღმოჩნდა, იმასაც იგივე აზრი აწუხებდა :D ხოდა ერთ დღესაც ავდექით მე და სერგო (ორი მეგობრითურთ, რომლებსაც მოგვიანებით მძღოლის და გერმანელი ტურისტის სტატუსები ერგოთ :D ) და წავედით ტბის სანახავად.  გასავლელია ორი დაცვა- ერთი გზაზე და მეორე სასტუმროსთან. სერგომ გერმანული სტუდენტის მოწმობა აჩვენა და სთხოვა, რომ მჭირდება დათვალიერებაო. მეც ჩემის მხრივ ვუთხარი ბლოგზე მინდა დავწერო  პოსტი და დაწვრილებით აღვწერო სიტუაცია მეთქი და ძალიან თავაზიანად შეგვიშვეს.
სასტუმროს მომსახურე პერსონალიც ისეთი გაღიმებული შეგვხვდა…მერე ერთ-ერთი მათგანი გამოგვყვა და დაწვრილებით დაგვათვალიერებინა ყველაფერი…

ტბამდე მისასვლელი, საკმაოდ დიდი მონაკვეთი გზა სულ ახალთახალია და ჯერ კიდევ კეთდება მეორე მხარე...

ტბა ჯერჯერობით საბანაოდ არ გამოდგება. ნაპირები გაწმინდეს და თიხიანია. პლაჟი მომავალ წელს უკვე იქნება: Read the rest of this entry »

დავბრუნდი

ხო, აგერ უკვე მესამე დღეა ყვარლიდან დავბრუნდი და ჯერ კიდევ ვერ მომიბია თავი ახალი პოსტისთვის, ბლოგერი მქვია ახლა მე? წეღან უკვე  ვფიქრობდი –  იმისთვის, რომ იძულებული გავხდე პოსტი დავწერო, რაღაცა უაზრობას
გამოვაქვეყნებ და მერე ხომ მაინც მომიწევს გადაკეთება მეთქი, მაგრამ უკიდურესი ზომების მიმართვას თავი ავარიდე და ”ნებითა ჩემითა” ვწერ ახლა. უბრალოდ, მობილიზაციისთვის ოღონდ, რომ ვიგრძნო არდადეგების დასრულება :D
მოკლედ, დავბრუნდი და დღეს (ხო თინათინ, დღეს!) მინდა დავიწყო უკვე პოსტების წერა ამ ზაფხულის შესახებ და დიდი იმედი მაქვს მოვახერხებ… ეს “პოსტი” კიდევ ”სტარტის ასაკრეფად” ჩაითვალოს დაე… :))
ეს ჩემი ფავორიტი სურათიც ბარემ, თემატურად :D

ყვარელი და შიგნიდან შავი მატლი

საერთოდ, ყოველთვის ვცდილობ ხოლმე, რომ ძალით პოსტი არ დავწერო, მაგრამ ეს ისეთი შემთხვევაა, როცა გულს უნდა და ტვინს ეზარება, ასე რომ მთლად ძალადობრივი არ არის :D არაფერია იმაზე ცუდი, დასვენება ჩვევაში რომ გადაგივა და ისე მოეშვები, რომ გაგონებაც არ გინდა რამე ისეთის გაკეთება,რაც აზროვნებასთანაა დაკავშირებული, მაგრამ იმ გამოცდების შემდეგ, რაც მე გამოვიარე, მგონი ბუნებრივია.თან მთელი წელი არ დამისვენია და ინტერნეტს რომ მოვცილდი კარგდაც კი ვიგრძენი თავი, არც მომნატრებია.

ერთადერთი ფეისბუქი და გუგლი… (ეს ორადორი გამოვიდა უკვე) სიტყვას მოყვა და არ შემიძლია არ აღვნიშნო- ჯეოსელის ინტერნეტის საზაფხულო აქციასავით კარგი რაღაც, ჯერ არავის მოუფიქრებია! :D 400 MB ვიყიდე 10 ლარად და ორი კვირის მანძილზე 150 MB ძლივს დავხარჯე. ისიც იმიტომ დაიხარჯა ამდენი, რომ ვიწერდი რაღაცეებს.

ხო, რაც შეეხება დღის განრიგსარასდროს არ მომბეზრებია ერთი და იგივე:

დილით ან ბებოს და პაპას ლაპარაკი მაღვიძებდა, ან იხვების ყიყინი, ან ძროხების ხმა და .. რაც მთავარია, 9 საათზე ან 10-სკენ უკვე წარმატებულად გახელილი თვალებით, ცალი ხელით იმ დილის მოწველილ რძეს ვაყრიდი შაქარს და მეორე ხელით მაცივარში ვიქექებოდი.

მერე დღის ყველაზე დიდ ნაწილს, ანუ დაახლოებით 12 საათიდან საღამოს 8 საათამდე (უი, სათქმელად ახლა მეც გრანდიოზული მომეჩვენა ) ძირითადად ჩემს ოთახში განვისვენებდი და ან ლაივებს, ფილმებს და ვიდეოებს ვუყურებდი, ან მუსიკას ვუსმენდი, ან ვასკრინშოტებდი (დაახლოებით 1000 ახალი სკრინშოტი ჩამოვიტანე), ან ვკითხულობდი, ან უბრალოდ ვიწექი ჭერში თვალებ აპყრობილი და ვტკბებოდი, რომ არსად არ მეჩქარებოდა და არაფერი მქონდა გასაკეთებელი :D

ერთხანს ოცნების სახლის დაპროექტებასაც კი მივჰყავი ხელი პაინტში o_O

ან კიდევ ბავშვებით დახუნძლულ გარემოცვაში ვიყავი, ან გოგოებთან ერთად ვჭორაობდი ყველაზე და ყველაფერზე:))))

ბავშვებით დახუნძლულზე შევჩერდები ცოტას:

დღის განმავლობაში მიწევს მინიმუმ 8 ბავშვთან კონტაქტი, ჩემი ორი დის გამოკლებით. თან ყველა თავისებურად განსაკუთრებულია. მაგალითად, დეიდაშვილი, დათუნა (10 წლის), რომელიც ბავშვობიდან უამრავ კითხვას სვამს და მეცნიერას ეძახიან სულ თავისი ხასიათის გამო, მთელი დღეები მიყვებოდა რა და რა ცდებს ატარებს ხოლმე :D მაგალითად, ერთ-ერთი წარმატებული ექსპერიმენტის შედეგად, თურმე მატლი შიგნიდან გააშავა o_O შპრიცში ჩაუსხამს თავისივე დამზადებული ნივთიერება და მატლს შეუშხაპუნა!

პატარა დეიდაშვილი, ეკა (3 წლის) არაჩვეულებრივი შეხამებაა ფიზიკური სიძლიერის და სულიერი სისათუთისა :D იმას ვგულისხმობ, რომ ისეთი ძლიერია, ჯერ კიდევ შარშანდელი მახსოვს- ცალი ხელით მსხალს ჭამდა და მეორე ხელით ხეზე აყუდებულ კიბეზე ადიოდა. ხოდა თავის ქცევების აბსოლუტურად საპირისპირო ბუნება აქვს, პატარა რამეზეც გული უჩუყდება. ერთხელ ბებომ იხვი დაკლა და ერთი საათი გულმოკლული ეჩხუბებოდა- “ლათ მოკალი, ალ სევწამ“- (მართლა არ შეჭამა) :))

მეგობრის შვილი, ნია (3 წლის) კიდევ მთელი დღე დამდევს დამიმღერე, მიმღერე“- მეხვეწება. მეც მეტი რა საქმე მაქვს, დავუდგები და ვუმღერი ხოლმე :D თან წყნარად კი არ უნდა უმღერო, ბოლომდე უნდა დაიხარჯო და თან ცეკვა შეუთავსომოკლედ, გასართობი არ ილევა!

საღამოობით სასეირნოდ გავდიოდით. თავშეყრის ადგილი ყოველ წელს იცვლება და ზევით-ზევით მიიწევს, შესაბამისად შორდება ჩემს სახლს, მაგრამ ისე მიყვარს ფეხით სიარული, არ მეზარება ხოლმე

გარდა ამისა, ამ ჩასვლაზე ახალი უნარი შევიძინე :D უფრო სწორად, როგორც იქნა, გავბედე და გამოცხობას მივჰყავი ხელი. პირველივე ცდაზე კარგი გამომივიდა. მერე კრემიც გავაკეთე, ისიც კარგი გამოვიდა, მაგრამ მგონი არ უნდა გამომსვლოდა, წამებში გაქრა ისე მოეწონათ და ნამდვილად წარა-მარა მომიწევს ცხობა ამის შემდეგ :D


დარწმუნებული ვარ, უამრავი რამე გამომრჩა ახლა, მაგრამ არაუშავს, გზადაგზა მოვყვებიისე, კიდევ ერთი კვირით ვაპირებ წასვლას, მაგრამ მერე დავბრუნდები და დავბრუნდები :)))


U sataurod

Yvarelshi var gaxiznuli:))ise var gartuli im azrit,rom zafxulia da visveneb,blogi ar gamaxsenda bolo postis daweridan am wutamde:D savaraudod aqedan gasuqebuli chamoval imdens machmeven,magram imdens vmgeri da vcekvav,rom mteli wlis danakliss da momavali wlis marags vivseb.. kidev mteli dge screenshotebit vertobi:))) mokled,axla martla visveneb.. mobilurshi geocellis internetis sazafxulo aqcia maqvs chartuli- 400mb at larad da vnavardob,magram marto fb-ze shevdivar dgeshi ramdenjerme.internet sivrce jerjerobit ar menatreba.. sorry mobilurian-latinur asoebiani postistvis,ubralod uceb am shuagamisas momenatra aqauroba da..:))<3

ჩემი პირველი ომი

რამდენიმე დღის წინ, iwpr-დან დამირეკეს (სადაც არჩევნების დროს ვმუშაობდით ბლოგერები ) და მითხრეს, რომ კვირას ტრენინგს აწყობდნენ ჩვენთვის.  თურმე ჟურნალისტებისთვის ხშირად არის ასეთი ტრენინგები და ახლა ბლოგერებისთვისაც გააკეთეს- უნდა წავსულიყავით ომში, გამოგვეტანა ინფორმაცია და თან გადავრჩენილიყავით, რაც მთავარია :D
რა თქმა უნდა, მაშინვე დავთანხმდი მონაწილეობას, ძალიან დამაინტერესა. თან წარმოდგენა არ მქონდა რა ხდება სტრაიკის თამაშისას. ერთი ის ვიცოდი, რომ ძალიან ჰგავს ნამდვილ ომს : ))
მოკლედ, კვირას მივედით ოფისში და ნინომ პატარა ტრენინგივით ჩაგვიტარა- წაგვიკითხა წესები, რომელსაც ექვემდებარებიან ჟურნალისტები ომის დროს.
თურმე ჟურნალისტს არ აქვს უფლება ჩაიცვას კამუფლაჟი. არა, კი ბატონო, ჩაიცვას, მაგრამ ასე პირდაპირ სამიზნე გახდება :D უნდა ეცვას ჩვეულებრივ და სპეციალური ჟილეტი ზევიდან, წარწერით PRESS, რომ დაინახონ მებრძოლებმა. თუმცა, როგორც აგვიხსნეს მაინცდამაინც გულზე არ ეხატებათ ჯარისკაცებს პრესა და
ამიტომ სასურველია ფეხებში არ მოედო…
მე ხომ ძალიან ლოგიკური ვარ საერთოდ და ჯერ იყოდა კრემისფერი ზედა წავიღე შემოსაცმელად და თანაც კეტები მეცვა კამუფლაჟიანი:D (ესეც კი არ შეიძლება! ) თამაშის დროს ჯერ გადავწყვიტე არ ჩამეცვა არაფერი ზევიდან, ყავისფერი მაისურით გავსულიყავი, მაგრამ პირველივე წუთებისას ომი რომ  დაიწყო, ისე გავიკაწრე სირბილისას, რომ ჯობდა ჩამეცვა ის ღია ფერის..
წესებს რომ გვიკითხავდა, თანდათან დავიძაბე. Read the rest of this entry »

ფანჯრების მხატვარი კომპანია და 7 ნომერი ავტობუსი

“პესიმისტისთვის ჭიქა ნახევრად ცარიელია, ოპოზიციონერისთვის – ბათუმი გადათხრილი” - ჩემი სიბრძნე :D

(სათაური არ შეიმჩნიოთ, რაც პირველი გავიფიქრე ის ჰქვია:D)

ეს ფრაზა დედას პრეტენზიას გამოვახმაურე, რომელიც ჩვენს ქუჩაზე გადათხრილობის გამო გამოთქვა. არა, მთლად ასე არ მითქვამს, მაგრამ შალვა ნათელაშვილი კი ვუწოდე :D რა ვქნა, ძალიან მელამაზება აქაურობა <3

მოკლედ, როგორც იქნა რამდენიმე დღის წინ, მთელი წლის მანძილზე ყოველი დამღლელი დღის შემდეგ ნათქვამი ფრაზა „ეე,ნეტა ბათუმში ვიყო ახლა“ , სისრულეში მოვიყვანე და ჩამოვედი. პირველი ორი დღე მარტოს მომიწია ყოფნა. ხო, მართლა, სანამ ამ ორი დღის დეტალებზე გადავალ, არ შემიძლია არ გაგიზიაროთ ჩემი ბედნიერება-

წამოსვლის დღეს, გავედი უნივერსიტეტში, ვაღირსე პაროლს აღდგენა და  ხელის კანკალით შევედი sms.tsu.ge-ზე. 100%-ით დარწმუნებული, რომ ჩემი  იმ ცნობილი უიღბლო გამოცდის გამო ბათუმიდან ნაადრევად წამოსვლა მომიწევდა და თან არც დასვენება შემერგებოდა იმაზე ფიქრით და მეცადინეობით. ხოდა საგნის სახელის გასწვრივ რომ დიდი მწვანე პწიჩკა და საბოლოო შედეგშიც კრედიტიანი ქულა დავინახე, სიხარულით დავხტოდი, სრულიად ამ სიტყვის მნიშვნელობით! იმ ერთ საკითხში მაქსიმალური, 20 ქულა მიმიღია და მეყო ქულა. მთელი ცხოვრება ზაზა სხირტლაძის მადლიერი ვიქნები :D

ხო, ახლა ჩემი მარტოხელად გატარებული ორი დღის თაობაზე:

შესავლის სახით- თუ ოდესმე გადავწყვეტ, რომ ნამდვილად დასვენება მჭირდება, აუცილებლად მარტო წავალ დასასვენებლად.

დამღლელი გზის შემდეგ მოვაღწიე სახლამდე. მართალია ჯერ არ იყო მთლად დაღამებული, მაგრამ მაინც არ გამიჩნდა სურვილი ზღვაზე ან ქალაქში გასვლისა და რომ ამოვლაგდი და ბოლო ენერგიებიც მივახარჯე ამ პროცესს, დავჯექი და DVD-ს  ყურება დავიწყე. აი, აქ მივხვდი რომ არდადეგები დაიწყო! : ))

არსად არ მეჩქარებოდა, არაფერი არ მქონდა გასაკეთებელი და უბრალოდ ვიჯექი და ვუყურებდი ჩემს საყვარელ რამეებს.

მეორე დილას ჩემი პირველი „მარტო“ გასეირნება მქონდა დაგეგმილი ბათუმში. გასეირნება ნიშნავდა სახლიდან ზღვამდე მისვლას, რასაც ჩვეულებრივი ნაბიჯით ერთნახევარი სიმღერა სჭირდება (ადამიანურ/უყურსასმენო ენაზე- 5-8 წუთი.) Read the rest of this entry »

პრესაბათუმო პოსტი…

დადგა ნანატრი ჟამი, როგორც იქნა…ხვალ მივდივარ ბათუმში.
პირველ რიგში იმიტომ მიხარია, რომ მზეზე გავხმები. “შენ რაღა მზე გინდა”, “უცებ არ დაგეტყოს შენი ფერის გადამკიდე” და მსგავსი ვერსიები არ მიიღება, ვისაც უმზეური (!)გინახივართ, შედეგს თვითონაც ნახავთ, რომ იქნება უზარმაზაარი :D
აი ეს ზემოთ წარმოდგენილი სურათი, არის კვარიათში ყოფნისას, საღამოს გადაღებული და შესაბამისი განათების გამო, შესაშური ფერის ვჩანვარ. სინამდვილეში კიდევ შარშანდელ ზაგარ შემორჩენილი გახუნებული ფერი მადევს :D ასეთი:
მეორე რიგში იმიტომ მიხარია, რომ ბათუმი მიყვარს ძალიან. “დიდი გოგო რომ გავიზრდები”, ერთ სახლს ავიშენებ ბათუმში და დავცხოვრდები ზაფხულობით :D ან თუ ვერ ავიშენებ, აი აქ მაინც ვიყიდი. ახლა რომ ვიყავით ჩასულები, მაშინ ვნახე და რაღაცა ნამეტანი მომეწონა და სანამ მე დიდი გოგო გავიზრდები, ხო დაიაფდება ჰა? არა? კაი :user:

მიმაქვს:

  • ჩემი განუყრელი პლეიერი, რომელიც მზეზე გახმობის პროცესს უფრო სასიამოვნოს გახდის.
  • რა თქმა უნდა, ბევრი ტანსაცმელი, რომელთა  უმეტესობას არ ჩავიცმევ
  • ერთი წიგნი, რომელსაც საღამოობით ჩავუჯდები  ხოლმე
  • 3 DVD დისკი საყვარელი live-ებით და კლიპებით
  • კომპიუტერი, რომელიც შარშან ბათუმში ამოვწყვიტე wi-fiს გამო. დრაივერი მქონია დასაყენებელი, მე კიდე იმაში დარწმუნებულმა, რომ თავისით უნდა ემუშავა, ვუჩხიკინე და მთლიანად დავბლოკე კომპიუტერი. შედეგად გაჰყვა მთელი ჩემი ავლა-დიდება, D დისკიც კი :D ახლა დატესტილია wi-fi-ზე და იმედი მაქვს აღარაფერი შეემთხვევა. მუზებისამებრ ვეცდები დავწერო ხოლმე დროდადრო პოსტი იქაურობიდან.

ვაპირებ:

  • მარტო ჯდომას და არანაირ “ძიგძიგს” :D
  • აჭარული ხაჭაპურის ჭამას- უმმ მომენატრა <3 თბილისში არასდროს არ ვჭამ იმიტომ, რომ ბათუმში სხვა გემო აქვს :))))
  • ზღვაში დღეში 5-5 წუთით კამერით შეფართხალებას და ცურვის არ სწავლას
  • ფეხით ბევრ სეირნობას
  • ცოტა წონაში დაკლებას. ზღვაზე ადვილად ვიკლებ ხოლმე მიუხედავად იმისა, რომ მადა მიხუთმაგდება :D
მოკლედ, დიდი იმედი მაქვს, ხვალ ამ დროს ბათუმში მეძინება წყნარად და ტკბილად. ზღვის ხმაურსაც გავიგონებ და დილით აივნიდან თავს რომ გავყოფ, ბათუმის სახანძროს (:D) და შერატონს  დავინახავ. მერე ნახევრადმძინარე ავიკიდებ ბარგი-ბარხანას (= პირსახოც-პლეიერს)  და პლაჟზე დავიწყებ ტრადიციულ მოღვაწეობას :D

Georgian Blogging Days 2010

კვარიათში ჩატარებული “ქართული ბლოგინგის დღეების” შეჯამება მინდა გავაკეთო. ძალიან დატვირთული სამი დღე იყო საინტერესო თემებით და გამოცდილებებით.

I დღე, 25 ივნისი:

1. დილით გათვალისწინებული პროგრამის მიხედვით დაგვენიშნა დრო და ამ დროის განმავლობაში უნდა დაგვეწერა ტუტორიალები როგორც ბლოგებისთვის, ისე სხვადასხვა სოციალური ქსელებისთვის. გაგვინაწილეს თემები და დავიწყეთ წერა. რამდენიმე წუთში დაგროვდა საკმაოდ ბევრი ტუტორიალი. ძალიან კარგი გამოცდილება იყო საიმისოდ, რომ დაგვენახა რა შესაძლებლობები გვაქვს. ფაქტობრივად, გამოჩნდა, რომ არის რესურსი და შესაძლებელია მსგავსი ტიპის ღონისძიების დაგეგმვა- თუნდაც რამდენიმე საათით ყველას ერთად შეკრება და საქმის ასე განაწილება. არ ველოდი, ძალიან შედეგიანი გამოვიდა და მუშაობის პროცესი სასიამოვნო იყო, როცა იცოდი, რომ შენთან ერთად აქ მჯდომარე ადამიანებიც იმავენაირად მუშაობდნენ, როგორც შენ.

ამ დროს შექმნილი ტუტორიალები- http://gbd.ge/category/help/

ჩემი ტუტორიალი- http://gbd.ge/facebook_registracia/

ფეისბუქზე რეგისტრაცია შემხვდა მე. იქ არის ორიოდ ბოღმა კომენტარი, რა თქმა უნდა, ვის რაში სჭირდებაო, მაგრამ დამიჯერეთ, საქმე ისეა, რომ არის ამის საჭიროებაც…

2. მარკეტინგის და ბრენდინგის თემაზე გვქონდა საკმაოდ ვრცელი დისკუსია. უფრო სწორად, ერთად ვიმუშავებდით ყველა იქ მყოფი ერთ-ერთი შედარებით ნაკლებად ცნობილი კომპანიის ინტერნეტ მარკეტინგს. ცოტა ხანში, ერთად მუშაობის შედეგად მივიღეთ მთლიანად დაგეგმილი კამპანია, რომელიც იმ კომპანიის საიმიჯო პარამეტრების დაშლიდან დაწყებული და სოციალური ქსელების და ბლოგერების ამ ამბავში ჩართვის ტექნიკიდან დამთავრებული ყველაფერს მოიცავდა.

კარგი გამოცდილება იყო და ვფიქრობ, თუ ოდესმე რამე მსგავსის გაკეთება მომიწია, ერთ-ერთ სერიოზულ დახმარებას ეს მაგალითი გამიწევს.

3. ერთ-ერთი ნაკლებად პოპულარული ბლოგერის პიარი უნდა გაგვეკეთებინა თავდაპირველი გეგმით, თუმცა მერე ასე გავინაწილეთ- ჩვენ ლაივჯურნალის ერთ-ერთი იქ მყოფი ბლოგერი “გვერგო” და ლაივჯურნალელებს ერთ-ერთი ნაკლებად პოპულარული ქართველი ბლოგერი.

http://morieli.livejournal.com/ – ეს ბლოგი იყო რომელიც ამოვარჩიეთ. ყირგიზეთიდან იყო ჩამოსული ბლოგერი,საქართველოზე წერს. თუმცა ეს პროგრამა მაინცდამაინც ვერ შევასრულეთ, ბათუმში ხანგრძლივი ვიზიტი გამოგვივიდა.

4. ბათუმის პრომოუთინგი

შეიძლება გაგიკვირდეთ, რაღა პიარი ბათუმს უნდაო, მაგრამ ლაივჯურნალს სხვა კატეგორია კითხულობს და განსაკუთრებით მათთვის იყო ეს “გასეირნება” კარგი. მე პირადად, იმდენად ყბა ჩამოვარდნილი ვიყავი ლაზერული შადრევნებით და იმდენი ახალი რაღაცით, რაც შარშანდელის მერე გაკეთდა, რომ ერთ პოსტს აუცილებლად მივუძღვნიდი პროექტის ფარგლებშიც რომ არ ყოფილიყო…ამ დღეებში დავწერ ამ პოსტს.

მეორე დღე, 26 ივნისი

ჩემთვის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაწილი მეორე დღეს დაიწყო. განრიგით პირველი თემა იყო- მთავრობისა და ინტერნეტ სამყაროს ურთიერთობებზე. როგორ შეუძლიათ გამოიყენონ სოციალური მედია.

მსჯელობის დროს საკმაოდ ბევრი მინუსი გამოვლინდა სახელმწიფო სტრუქტურების/სამინისტროების ვებ გვერდებისა:

  • არ არის ადვილად გასაგები მისამართები
  • არ ახლდება კონტენტი
  • არ არის სრულყოფილი თარგმანი რუსულად და ინგლისურად
  • დამაბნეველი ნავიგაცია

გარდა ამისა, ვმსჯელობდით რა საშუალებების გამოყენება იქნებოდა მართებული მთავრობის მხრიდან. პირველი, რაც თავში მომივიდა და მაშინვე ვთქვი, იყო პრეზიდენტის page ფეისუბქზე.

ძალიან კარგ მაგალითია ბარაკ ობამას გვერდი:

http://www.facebook.com/?ref=logo#!/barackobama?ref=ts - ყოველდღიურად განახლებადია. იდება ინფორმაცია, ვიდეოები, სურათები.

ვიფიქრეთ, რომ ტვიტერის ჩართვაც კარგი იქნებოდა და ფლიკრისაც. ყველაზე კარგი, რაც ამ მსჯელობისას ითქვა იყო, რომ შექმნილიყო სახელმწიფო ბლოგების ერთიანი სისტემა. ანუ ერთი ბლოგი. მე ძალიან მინდოდა პრეზიდენტის ბლოგი, რაც რეალურად განხორციელებადია. ნუ, მართლა პრეზიდენტი არ დაჯდება და პოსტვას არ დაიწყებს ყოველ დღე, მაგრამ პრეს სამსახურს შეუძლია გააკეთოს ეს საქმე, ოღონდ ისე არა,როგორც პრესრელიზებს წერენ ხოლმე :D

ისე, ჩემთვის ჩავილაპარაკე, მიშა თვითონაც დაწერს რამდენიმე ხანში ერთხელ მეთქი და ცოტა ხანში თქვეს სხვებმაც იგივე.

იქ ცალკე თემები წამოიჭრა, ბლოგის სისტემა ცოტა ცუდი ხომ არ იქნებაო, კომენტარების გამო, მაგრამ ჯერ მივიდეს საქმე შექმანმდე და სხვა დანარჩენი მოფიქრებადია…

შემდეგ სუხუმიმ გაგვიზიარა ომის დღეების გამოცდილება და თან გვირჩია, რომ ბლოგის ბექაფი ყოველთვის გვქონდს მომარაგებული… საინტერესო იყო ოლეგ პანფილოვის სემინარიც ინფორმაციულ ომთან დაკავშირებით…

შემდეგ იყო მედია ბანკის პრეზენტაცია:

http://mediabank.ge/

http://www.facebook.com/pages/sakartvelos-media-banki/105958506122879 – შეუერთდით fb-ს page-ს.

მედია ბანკის გაკეთების იდეა, როგორც მახსოვს პირველ შეხვედრაზე დაიბადა, ეკონომიკის სამინისტროში და ძალიან მალევე განხორციელდა. დაიდება ძალიან ბევრი ფოტოც, ვიდეოც, სხვადასხვა სახის ინფორმაცია, კატეგორიებად დაყოფილი.  დიდი იმედი გვაქვს, რომ მედია ბანკი 100%-ით ჩაანაცვლებს იმ ნეგატიურ მასალას, რაც საქართველოს შესახებ ვრცელდება ხოლმე.

ორი სტუმარი იყო, რომლებმაც გააკეთეს პრეზენტაციები, მაგრამ ჩემთვის ნაკლებად საინტერესო თემები იყო. ბოლოს, წამოსვლის წინა საღამოს, ბლოგერულ ეთიკაზე საუბარმა და შემაჯამებელმა შეხვედრამ გვიანობამდე გადაიწია და შესაბამისად გვიანაც დამთავრდა, უკვე თვალები გვეხუჭებოდა :)))

საერთო ჯამში, ძალიან დატვირთული და ცოტა გადამღლელი გრაფიკის მიუხედავად, ძალიან კარგი და დატვირთული დღეები გამოვიდა და მე პირადად კმაყოფილი ვარ იქ მუშაობის შედეგებით :)

you are not alone…

ამ საკითხზე არ მინდოდა საერთოდ დაწერა. არ მიყვარს ხოლმე ყურადღების გამახვილება, მაგრამ სამწუხაროდ მიწევს ბოლო დროის ტენდენციების გათვალისწინებით და იმისთვის, რომ როგორმე დავჩრდილო წამოსული არასწორი ტენდენცია,”ვგიჟდებიიი შენზეეე მაიკლლლ dzzzzzn “-ების დათრგუნვა, იმის ჩვენება, როგორ იქცევიან “ჭეშმარიტი ჯექსონოლოგები” :D  მაგრამ ახლა განსაკუთრებული დღეებია და შეიძლება…
25-ში ერთი წელი გავიდა ჯექსონის გარდაცვალებიდან. ერთ-ერთ წინა პოსტშიც დავწერე, რომ დიდი ხნის წინ მქონდა დაგეგმილი ამ დღეს რა უნდა გამეკეთებინა და უცებ, ორი-სამი დღით ადრე გავიგე რომ კვარიათში მიწევდა წამოსვლა და ამ 25-ს აქ გავატარებდი. ჩემთვის სერიოზულ სტრესთან იყო დაკავშირებული ეს მართლა. იმიტომ, რომ მარტოს გამიჭირდებოდა..თავიდან ამის გამო თბილისში დარჩენასაც ვაპირებდი, მაგრამ მერე დამარწმუნეს, რომ აქ ვჭირდებოდი სამშობლოს და თან აი:
(update:წეღან სკრინშოტი დამავიწყდა, დოდკას დაპირების)
ნამდვილად არ მჩვევია ‘პლაკატების” და სურათების ტარება აქეთ-იქით, მაგრამ ახლა წამოვიღე ერთი სურათი და სანთელი, რომელსაც 25-ის დადგომისთანავე,ანუ 12 საათზე ავანთებდი.

Read the rest of this entry »

Georgian Blogging Days 1

გუშინ დილით წამოვედი კვარიათში “ქართული ბლოგინგის დღეებზე”. ვინაიდან ნამეტანი დატვირთული გრაფიკი გვაქვს, თითქმის მარტო სურათებით შემოვიფარგლები…

ჩვენი ავტობუსი

გასვლამდე...

ირაკლი "ჩვენი მაისურით" :)))

ჩვენი სადილი ადგილში, რომლის სახელიც "ჯ"-ზე იწყებოდა და აღარ გვახსოვს :D

ხანგრძლივი...არა,ძალიან ხანგრძლივი მგზავრობის შემდეგ მივაღწიეთ სასტუმრომდე:)

Read the rest of this entry »

25 june

25 ივნისზე ფიქრი კარგა ხნით ადრე დავიწყე, მინდოდა რამე კარგი გაკეთებულიყო. ხოდა იმაზე კარგი რაღაც კეთდება,
ვიდრე მე წარმომედგინა :)
City Club-ში გაიმართება საღამო, კარგი შოუ პროგრამით. ჯექსონის ცეკვები, სიმღერები… ნუ მთავარი ნაწილის შემდეგ DJ იქნება…დრო- 22:00. ცოტა პატარა ასაკისებისთვის გვიანია, მაგრამ მგონი ერთი დღე კი უნდა გაუგონ მშობლებმა:))
ოფიციალური აფიშა ასეთია:
25 ივნისი არის მაიკლ ჯექსონის გარდაცვალების დღე. ამასთან დაკავშირებით, city club-ში (metekhi str.22) ეწყობა საინტერესო შოუ პროგრამა. მონაწილეობას მიიღებენ ტელეპროექტ “ნიჭიერის” მონაწილე ილია მამაგულაშვილი, ქორეოგრაფიული ჯგუფი “mad house” და ტელეპროექტ “ჯეოსტარის” მონაწილეები
event-ის გვერდი ფეისბუქზე დამატებითი ინფორმაციისთვის: michael jackson tribute (event) და შეგიძლიათ აქაც იკითხოთ  თუ რამეა…
რამდენიმე დღის წინ გავყევი ილიას city club-ში. ძალიან მომეწონა სიტუაცია. ინტერიერიც…

ეს ილია სცენის ფონზე :D

ეს სცენის სინჯები:))) რა ხმა მაქვს “სჭედავს?” :D


ერთი საფრთხეა, რომ შეიძლება თბილისიდან გასვლა მომიწიოს და არ ვიყო 25-ში და ხო ვიცი, გავსკდები ისე მენდომება  მაგ დროს აქ ყოფნა:(

ბევრგან გაჟღერდა უკვე ამ ივენთზე, მაგრამ მეც რომ არ დამეწერა არ შეიძლებოდა ისე მიხარია, რომ ამ დღეს ასეთი კარგი საღამო იქნება და რაც მთავარია, ისეთი ადამიანების ორგანიზებით, ვისთვისაც მართლა ძალიან მძიმე და მნიშვნელოვანი დღეა 25 ივნისი და ვიცი რამხელა პასუხისმგებლობით ეკიდებიან ყველაფერს <3

La chèvre

“აქ უბედური კაცის, ქვისა და აღმართის ურთიერთდამოკიდებულების შესახებ ანდაზა”


გუშინ მქონდა ის გამოცდა,რომლის გამოც:
  • დღეების მანძილზე საჯარო ბიბლიოთეკის ზღურბლს ვტკეპნიდი.
  • ჩემს თავს არ ვგავდი და დილიდან ლამის საჯაროს დახურვამდე (თუ 4-5 საათისკენ მომდგარი მზის გამო სულის შეხუთვას გადავურჩებოდი) ერთ ადგილას ვიჯექი…
  • იმდენი ვწერე ხელით, რამდენიც მართლა კარგა ხანია არ მიწერია.
  • კომპიუტერთან მოკარება არც კი მინდებოდა, ოღონდ დრო არ დამკარგვოდა…
არა, მართლა არ მიმეცადინია არასდროს ასე დაჟინებით. ერთიანი ეროვნული გამოცდებისთვისაც კი. ოღონდ ბოლოს უკვე მეშინოდა ერთმანეთში არ ამრეოდა ამდენი რაღაც და თან ისეთი საგანია, რომ თუ ნანახი არ გაქვს, შეიძლება გაგიჟდე ისე აგერიოს ყველაფერი (და თითქმის არაფერი არ გვაქვს ნანახი). ვხატავდი ხოლმე. მაპატიოს მაცხვარიშის ეკლესიის მოხატულობის ავტორმა, რომ ასე დავუმახინჯე ფერწერა, მაგრამ სხვანაირად ვერ შევძელი და:

ამ 27 ბილეთიდან, იყო ერთი ბილეთი, ნომერი 11, რომელიც არ ვისწავლე… Read the rest of this entry »

servers for you

გუშინ ვინც შემოვიდა ბლოგზე, შენიშნავდა არც თუ ისე სახარბიელო მდგომარეობას. ბევრმა მკითხა, რა ხდებაო…რა ხდებოდა და ახალ ჰოსტინგზე გადავედი. ეს უკვე მესამეა. ჯერ godaddy-ზე ვიყავი, რაც იმას ნიშნავდა, რომ 5$-ს ვყრიდი ყოველ თვე სულის მღაფავ ჰოსტინგში. მერე alva.ge-ზე ვიყავი, ვინაიდან ჯერ ბეტა ვერსიაა,  კარგად არ არის ჩამოყალიბებული და ხშირად ითიშებოდა ხოლმე ბლოგი.
ხოდა რამდენიმე დღის წინ serv.ge-ზე გადმობარგება დავიწყე :) გუშინ caucasus-ში ns-ები შემიცვალეს და იმიტომ იყო აბურდული:D
მე, რა თქმა უნდა, გაფართოებული თვალებით შევცქეროდი, კინაღამ გამოვიგლოვე სანამ მივხვდი რა ხდებოდა. დღეს ლანდიშა ჩაუჯდა და რომ არ ველოდი, ისეთი გულდასმით შეაკვდა 4 საათის მანძილზე. მისი დამსახურებაა ახლა რომ ცოცხლები ვართ  მე და ჩემი ბლოგი :user: მადლობა, ლანდიშ <3
საღამოს მოვაღწიე კომპიუტერამდე, შემოვედი ბლოგზე და განვიზრახე სერვერის დატესტვა. ანუ  ხან ვარეფრეშე, ხან პოსტებში  შევედი, ხან კომენტარებში    და ძალიან სწრაფად მუშაობს. უცებ იტვირთება, თქვენც თუ შეამჩნიეთ <3
მოკლედ, დღეიდან სწრაფად, სულ გამართულ რეჟიმში და საიმედო ჰოსტინგით იარსებებს ბლოგი  :))

წინა საგამოცდო…

“ხრფჯაფჯსუპ”- ამ ხმით მოვხვრიპე პომიდვრის შიგთავსი  და იმით გაოცებულმა, რომ ამხელა ხმის გამოცემის შესახებ პროტესტი არავის გამოუთქვამს, მხრები ავიჩეჩე და გავხსენი ახალი პოსტის ფანჯარა. არა, გული არ გაგისკდეთ, იმაზე არ დავწერ როგორ მიყვარს პომიდვრის ამ ხერხით ჭამა :D
მეც, ისევე როგორც საბლოგეთის და საბლოგეთის მკითხველის ძალიან დიდ ნაწილს, მძიმე ჟამი გვიდგას. ჟამი, როცა ფრაზაში  “სწავლის ძირი მწარე არის”, სიტყვა “მწარე” მისი ყველაზე აღმატებითი ხარისხითაა გამოყენებული და  ”კენწერო” ისე შორსაა, ეჭვიც კი გეპარება მის არსებობაში.
ან როგორ არ შემეპაროს, 54 საკითხი მქონდა სასწავლი და ის ის იყო ფსიქოლოგიური შიში დავძლიე და ვთქვი, რომ გავუმკლავდები მეთქი, კიდევ 15 დაუმატებია ლექტორს (გულუხვი რომ იქნები ადამიანი…)
მოკლედ, ვცდილობ ვისწავლო, მაგრამ იმდენად დამთრგუნველია ის აზრი, რომ ეს ყველაფერი 16 ივნისამდე უნდა მოასწრო და თანაც ეს ყველაფერი არ არის, მერე ეგრევე დანარჩენ 3 გამოცდაზე უნდა იფიქრო, უკვე ოოო…
როგორც წესი, რა ხდება ხოლმე ამ პერიოდში:
  • შემიძლია 24 საათი ვიწუწუნო.
  • ვჭამ ოთხმაგად მეტს. ხანდახან მგონია იმიტომ ვჭამ ამდენს, რომ ის დრო, რომელსაც მეცადინეობაში არ ვატარებ,რაღაცით გავამართლო საკუთარ თავთან :D
  • 24 საათი იმ დროზე ვოცნებობ, როცა ბოლო გამოცდიდან გამოვადგამ ფეხს…ორივე ფეხს და მეცოდინება, რომ შემიძლია მინიმუმ ერთი თვე არ მახსოვდეს კვირის რა დღეა, რომელი საათია და სად ვარ.
  • და 24 საათი მგონია, რომ ვერც ერთ გამოცდას ვერ ჩავაბარებ. მერე ნებისყოფა არ მეყოფა გადასაბარებლად და წავალ ვიტირებ :D
  • მაინცდამაინც ამ პერიოდში მომდის ათასობით იდეა, რომელის განხორციელების ხასიათზე ვარ და ნერვები მეშლება, რომ დრო არ მაქვს.
მოკლედ, ფაქტობრივად პარალიზებურ მდგომარეობაში ვარსებობ. დავიღალე :( თან იმდენ რამეს “ვმაზავ” ამასობაში :D
ყველა და ყველაფერი მენატრება :(
სექტემბერი 2010
« აგვ    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  
მთვლელები
TOP.GE

PageRank
Serv.Ge Singular.ge navige_logo
მინი-პოსტები

ბრბ
მიდი თინი, შენ ამას შეძლებ… (სიტყვები,რომელსაც ახლა, პოსტის წერის დროს ვეუბნები ჩემს თავს ) მეტი... (2)

კადრები
ბლოგმა როგორ იცის დროდადრო გადაჩვევა:| მოსათოკი მაქვს თავი. ჩემს თავს ვპირდები, რომ ხვალ პოსტს დავწერნორმალურს.. მანამდე, მინი პოსტებში ბოლო დღეების რამდენიმე კადრი: მეტი... (8)

tired
tired ხვალ გავცოცხლდები. (0)

მინი.
გუშინ ზედმეტი მომივიდა სახლის “უბორკირება” :D ყველაფერი მტკივა და ენერგია არ მაქვს საერთოდ, აღდგენის პროცესში ვარ :D მეტი... (3)

რასა ვიქმ [23/02/10]
თავის მართლებათა არზა კრიტიკოსებისთვის: დიდი ხანია “რასა ვიქმ”-ული პოსტი არ დამიწერია, დიდი ხანია არ დამიწერია ნამეტანი დაწვრილებითი პირადი პოსტი, დიდი ხანია არ მიწუწუნია და ეს ერთხელ მომიტევეთ ამჯერად” :D მეტი... (2)

ქაოს.
ამ ქაოსის დალაგების მერე, თუ რამე ენერგიის მაგვარი დამრჩა, ის ენერგია ბლოგს მოხმარდება მეტი... (10)

ამინდია
ამინდია: მეტი... (5)

all you need..
დღეს ალბათ ყველა ბლოგზე თბილისის პირველ თოვლზე დაიწერება. წუხელ, ბავშვების “ყივჩაღური ყიჟინით” დაღლილი რომ ვიძინებდი, მაშინ დაიწყო თოვა მეტი... (3)

თსუ-ელებო..
დილა მშვიდობისა :user: თსუ-ს სტუდენტები ვინც ხართ, sms.tsu.ge-ზე შედით, იქ დაგხვდებათ სტუდენტთა მომსახურების შეფასების კითხვარის ლინკი მეტი... (0)

მორჩა!
მორჩა! მორჩა! მორჩა! მორჩა გამოცდები.. ახლა ისეთი თავისუფალი ვარ, ისე მიხარია, რომ მეტი აღარ შეიძლება :D თან კარგი ქულებით დავჰხურე სემესტრი და მიხარია ფრიად.. მეტი... (7)

2:37
მეტი... (15)

მობილიზეიშენ
ვამპირული, დასისხლიანებული თვალებით, ჩაით და ბეევრი საჭმლით ვიწყებ დღეს. წუხელ 4 საათამდე საკონკურსო პოსტს ვწერდი. პრინციპში დავასრულე და გამოქვეყნებაღა აკლია, მაგრამ ჯერ არ ვჩქარობ, იქნება რამე უკეთესი მომაფიქრდეს მეტი... (1)

აღარ გიცდი
პირველი გამოცდა საოცრება იყო, 30-დან 29 ქულით გამოვედი. ლურჯ მეჩეთზეც პრეზენტაციაში 15/15. ამას დაემატა დასწრების და კოლოქვიუმების ქულები და 93 ქულა გამომივიდა:user: შარშანდელი საშინელი ჩავარდნების შემდეგ მართლა გამიხარდა. მეტი... (5)

სულთანი აჰმედი
ფეისბუქზეც დავწერე და აქაც ვიტყვი, ვერ ვიტან გამოცდების პერიოდს- სულ გეჩქარება, დრო არასდროს არ გყოფნის და შეიძლება მთელი დღე არაფერი ისწავლო, მაგრამ მაინც გახსოვდეს, რომ ამ დღეებში გამოცდა გაქვს და ყველანაირი გართობის მაგვარი გადადო :D მეტი... (5)

პაშტეტ
მეტი... (3)