რაღაცნაირი ბლოგი

ორი დღეა ცოტა ხნის წინ გაღორების შედეგად ერთად 6 გადმოწერილი ფილმის ყურებას ვცდილობ, მაგრამ ინტერნეტი ისე შემიტყუებს ხოლმე, ვეღარ ვიცლი. არადა დღეს უკვე ვგრძნობდი, რომ პმს-ი და დაძაბული ურთიერთობები ფილმს მოითხოვდა! თანაც ისეთ ფილმს, აი რომ არ გძაბავს შინაარსით და თან რომ ოპტიმიზმს გიბრუნებს.  მართლა მჭირდებოდა განტვირთვა, ავდექი და ჩავრთე ერთ-ერთი-just married. ფილმი არის წყვილზე, რომელსაც დაქორწინებამდე სულ “თაფლობის თვე” ქონდათ და ნამდვილი თაფლობის თვის დროს დიიდი პრობლემები დაეწყოთ.. it’s funny, მაგრამ ძალიან გულზე მომხვდა ჩემი არეული ურთიერთობის ფონზე :D მაგრამ მაინც მართლა ძალიან სასაცილოა, ბოლოში კიდევ ცოტა ცრემლებიც, თუ პმს-ით ხართ დამძიმებული :D აგერ, ტრეილერი იხილეთ:

ხოდა.. პოსტი ამ ფილმზე არ არის მაინცდამაინც[სათაურის მიუხედავად], კონფლიქტურ წყვილებზეა იდეაში, მაგრამ ისეთ საცოდავ ხასიათზე ვარ, ეჭვი მაქვს სანამ ბოლომდე ჩავალ აუცილებლად გადავიფიქრებ გამოქვეყნებას, ან ნერვები მომეშლება და წავშლი მთლიანად, რამდენი ასე განადგურებული პოსტი ახსოვს ჩემს ბლოგს :D ოხ, ეს ლირიული გადახვევები..

მოკლედ, არასოდეს არ მიყვარდა მოჩხუბარი წყვილები. 9 თვიანი იდეალური ურთიერთობის მერე, როცა “ცოტათი ჩხუბის” რეჟიმში გადავედით მე და ჩემი აწ უკვე ექსი, იმ “ცოტათი ჩხუბის” პირველივე შემთხვევისას მივხვდი, რომ ყველაფერი კარგად არ იყო და რომ ამის შეჩერება შეუძლებელი იყო. როცა იცი, რა არის იდეალური ურთიერთობა, მერე პატარა კამათიც ბზარს გიჩენს ურთიერთობაში.

ამ ჩემი იდეალურობის გარეთ მესმოდა დროდადრო, რომ თურმე არსებობენ წყვილები, რომლებიც ძალიან ბევრს ჩხუბობენ, სულ ჩხუბობენ! ჩხუბის სავარაუდო ვერსიების მოფიქრება არ შემეძლო, იმდენად წარმოუდგენელი მეჩვენებოდა ეს ფენომენი, რომ იჩხუბონ, სრულიად ამ სიტყვის მნიშვნელობით, შეჭამონ ერთმანეთი და მერე ისევ ბედნიერი ღიმილით ჩაეხუტონ ერთმანეთს. ალბათ ფორუმზე ბევრ პოსტს წააწყდებით ჩემსას ასეთი შინაარსით: “ყველა ჩხუბი ურთიერთობაში ბზარს აჩენს!”.

ორი თვის წინ დაახლოებით ასეთ ურთიერთობას შევუდექი, გაცნობის წამიდან ჩხუბით დაწყებულს.. ჩხუბი ყველაფერზე, ეჭვიანობა ყველაფერზე, ” ვსო, მე წავედი!”-ყველაფერზე [და ორ თვეში ორი თუ სამი დაშორება]. რა მარაზმია!!!

სამწუხაროდ ამ ორომტრიალში გამომეპარა ის ბზარები, ვერ ვხედავ არსებობენ თუ არა.. შერიგების მერე რჩებიან, თუ არა, მაგრამ ალბათ უფრო კი.. ბზარების კვალი ყველა ნაბიჯზე [აი,ამ წამსაც] ისეთი ცხადია, რომ ყოველ წუთს ბეწვზე კიდია ურთიერთობა და შეიძლება გადაყვეს იმას, რომ მე კირა ნაიტლის მშურს. მეც არ ვუკლებ, ოღონდ ერთადერთზე, რასაც ორგანულად ვერ ვიტან, იმაზე- უყურადღებობა :|

ყველამ ვიცით ამ ურთიერთობის ლოგიკური დასასრული, რომელიც ერთმანეთისთვის მძიმე საგნების გადალეწვაში მდგომარეობს, მაგრამ ის, რაც არალოგიკურად არსებობს, ლოგიკურია, არ იცოდე როგორ დამთავრდება, თუ უკვე დამთავრებული არ არის. .არც ის ვიცი რატომ არსებობს/არსებობდა საერთოდ

მე ჩემი sweet november-ი მჭირდება ბოლოსდაბოლოს! დღეს ორი ნოემბერია..

9 Responses to “just married..”