Scrapbooking-ი არის პირადი და ოჯახური ისტორიის შენახვის ერთ-ერთი მეთოდი. ფოტოსურათების, დაბეჭდილი მედიის და სამახსოვრო ნივთების გაფორმებულ ალბომებში ან სკრეპბუქებში ჩაკვრა.

მიყვარს ხოლმე ძველი რამეების თვალიერება. გუშინ, შუაღამისას, საძილედ გამზადებულს უცებ გამახსენდა sweety-ს ეს პოსტი და ჩემი მოსკრეპბუქო დღიურების გადმოლაგება მოვინდომე. მოსკრეპბუქო იმიტომ, რომ ეგენი ნაკლები ტექსტისგან შედგებიან, მე კიდევ უფრო მოდღიურო რამეები მქონდა..

სკრეპბუქებიც და დღიურებიც, რაც არ უნდა სასაცილოები იყვნენ აწმყოს გადასახედიდან, მაინც სასიამოვნო შეგრძნებებს იწვევს. მართალია მრცხვენია ხოლმე ისეთი საოცრად ამაღლებული ენით მიწერია რაღაცეები, მაგრამ “პატარა ვიყავი და რა ვქნა”, “რაც მთავარია ახლა ასეთი არ ვარ” და ა.შ. ფრაზებით ვიმშვიდებ თავს. [ჩანართი: არასოდეს არ ვკითხულობ ბლოგის არქივს..ერთადერთი, ამ დღეებში დამჭირდა იმ ახალი გვერდის გასაკეთებლად და ყველა ძველი პოსტის დანახვაზე ვიჯღანები ისე არ მომწონს]

ხოდა ისე ჩავეფალი ჩემი ძველი შედევრების თვალიერებაში, ისე ვიხალისე ჩემს ძველ თავზე, რომ არ შემეძლო არ გამეზიარებინა.

დასათაურებები ძირითადად მოასეთოდ გამოიყურებოდა:

მარგალიტი #1:

დღიურში რომელიღაც გაზეთიდან ამონარიდი ჩამიკრავს. ეს ის ასაკი იყო, ოდეს ოსკარში და ვარსკვლავებში გამოქვეყნებული სტატიების მჯეროდა და ზებუნებრივი ადამიანები მეგონნენ დამწერები :D ქალის და კაცის მეგობრობა კიდევ, როგორც გავიხსენე, იმიტომ ამოვიჭერი და ჩავაკარი, რომ წლების მერე მეჩვენებინა და დამემტკიცებინა ყველასთვის, რომ  ”ის არსებობს”!- მაგრამ იასნა ცხვირში მომხვდა ჩემი  თეორიები :D

მარგალიტი #2:

სახლში ახალი მოტანილი გვქონდა პრინტერი და მაგრად ვამუღამებდი ამოპრინტერებულ რამეებს :D ხზ რატომ მევასებოდა. ხოდა რუბრიკა დავიწყე ჩემს დღიურში” მარტივი აზრები” და აესეთ დებილობებს ვწერდი, მარტივ სისულელეებს..

მარგალიტი# 3:

ჩემი ორი გატაცება: დათო გოგიჩაიშვილი და “მეამბოხე სულები”. დათო გოგიჩაიშვილი ეხლაც მევასება, რას ვერჩი .. მეამბოხე სულები, მაგ  ტიპის სერიალებში ისე ეს ერთ-ერთი ნორმალური იყო :D  ნუ იმ პერიოდში მე ფრიად მაკმაყოფილებდა და მაკვირვებდა კიდეც. კიდევ, ვოცნებობდი ასეთ კოლეჯში მესწავლა როდისმე. მარისა მევასებოდა ძალიან, მისნაირი ბეჭდები და ფართხუნა შარვალი მეცვა ხოლმე ომგ :D ბოლომდე გავამხილო?- ჟურნალ ოსკარს ვყიდულობდი ხოლმე, სადაც მაგათი პოსტერები იყო და სტიკერებს ხო საერთოდ.. დიაღ, შეგიძლიათ შემაღლებულ ადგილზე დამაყენოთ და ისე დამცინოთ :D

მარგალიტი #4:

სკრეპბუქების ძირითადი იდეა, დღის ასოციაციების ჩაკვრა და რაღაც ასეთებია, ხოდა ეს ერთ-ერთი მათგანია- “რაღაცა” [სახელი ვერ შევურჩიე], რომელიც ჩვენი სკოლის ერთ-ერთმა სიმპატიურმა მობინადრემ მაჩუქა. ბესო სარჯველაძეს გავდა ლოლ და ყველას ევასებოდა. მე კიდევ ჩემს როლებში ვიყავი შეჭრილი -ყველას მოსწონს, ესე იგი მე არ მომწონს! და ერთ დღესაც კლასში ჩვენთან რომ შემობოდიალდა და ეს მომცა, არიქა გადავირიე :D ბლეჰ!

მარგალიტი #5:

მსოფლიო ჩემპიონატის დროს.. OMG! არ მჯერა,ეს მე ვიყავი? მე ვიჯექი და ვიწერდი სათითაოდ აუტებსაც კი იტალიის თამაშების დროს? :D yeah, მე ვარ ნამდვილად! არა, იმ წელს მართლა დავიმსახურე იტალიის გაჩემპიონება :D

მარგალიტი#6:

დაგვავალეს სკოლაში, რომ მოგვეფიქრებინა სლოგანები რაღაც,ევროკავშირზე.. ხოდა დავჯექი გაკვეთილზე, ოც წუთში გავუმზადე და მივართვი. თან პრინციპში მაშინაც ვკაიფობდი ჩემს სლოგანებზე, განა მარტო ახლა ამ პაინტით :D ყველაზე ძაან მაშინ გავოგნდი, რომელიღაცამ რომ სიგელი დაიმსახურა და სერთიფიკატი გადმომცა ლომაიამ :D

და ბოოლო მარგალიტი#8, უმარგალიტესი მარგალიტთა შორის!

დიახ, მე საკუთარი ანბანი მქონდა შემუშავებული :D აუ როგორ გული დამწყდა, რომ ეხლა რამდენიმე ასოს მეტი ვერ გავიხსენე რა რა იყო :( ნეტა შიფრი სად გავაქრე :D ეს იმიტომ მოვიგონე, რომ ჩემებს არ წაეკითხათ. ქართულ ასოებს რაღაც სიმბოლოები მივუსადაგე და ასე მქონდა საკუთარი ანბანი..