რაღაცნაირი ბლოგი

Posts Tagged ‘წიგნი’

i am NOT popular-მა და   Alice-მ დამტაგეს : )

1. წელს წაკითხული წიგნებიდან რომელი იყო ყველაზე შთამბეჭდავი?

წელს ცვაიგმა მომიცვა მთლიანად : )) და კიდევ “უზნეო ბავშვები” იყო ძალიან კარგი!

2. სამი ყველაზე საყვარელი პოეტი

აუ ეს “სამი” მაგარი ცუდი რამეა. გინდა, რომ ყველაზე საყვარელი ამოარჩიო და ამასობაში შეიძლება ვინმე მნიშვნელოვანი გამოტოვო.  ამიტომ, თქვენის ნებართვით, ამას და შემდეგ კითხვას გამოვტოვებ.. და უბრალოდ აღვნიშნავ, რომ თანამედროვე ქართულ პოეზიაზედ კარგი აზრის ვარ და თან ვეფხისტყაოსანიც მევასება :D..
3. სამი ყველაზე საყვარელი მწერალი

:user:
4. რომელ წიგნზე გიტირიათ? Read the rest of this entry »

აი, დავბრუნდი და დავუბრუნდი საყვარელ ინტერნეტ სამყაროს. შემიძლია ვთქვა, რომ ეს ზაფხული ერთ-ერთი კარგი ზაფხულთაგანი იყო :D  კარგს თავის მხრივ ამ შემთხვევაში იმას ვუწოდებ, რომ თითქმის ყველაფერი ისეთის გაკეთება მოვახერხე, რასაც ჩვეულებრივ სასწავლო წლის მანძილზე ვერ ვახერხებ ხოლმე. მოგეხსენებათ, უკანასკნელი 13 წელია [აგერ უკვე მეთოთხმეტე წელი დაიწყო] სულ სასწავლო წელი მაქვს და მხოლოდ ზაფხული შეუსრულებელი გეგმებისთვის. Read the rest of this entry »

გუშინ ლგმ [ლექციების გაცდენის მიზნით :mrgreen: ] მესამე კორპუსისკენ გავემართე . პიკოს შევხვდი და ქსეროქსებზე ჩავედით [შიგნითვე რომაა, კორპუსში], ხოდა როგორც კი შევედი მაშინვე მეცა ბიუროკრატიის სუნი…

მმმ..ბევრი ფურცლები, ფურცლების სუნი, მიყრილ-მოყრილი ყველაფერი, იქვე პატარა სამზარეულო და ა.შ. უცებ აღმომხდა- პიკო, მე დღეს პოსტს ვწერ ბიუროკრატიებზე..[თუმცა გუშინვე ვეღარ მოვახერხე დაწერა ]და გამახსენდა სოციოლოგიის ლექციები, იქ ვისწავლეთ ორგანიზაციები და მისი ტიპები. ნუ , ბიუროკრატიის სტრუქტურაზე ლაპარაკს არ ვაპირებ, უბრალოდ, გამახსენდა, რომ ფრანგებმა ბიუროკრატიას ” ქაღალდოშემოქმედება” [ქართულად -ქაღალდომანია] შეარქვეს. თუმცა ბიუროკრატიის ეს მხარე დიიდ ნაკლოვანებადაა აღიარებული და ორგანიზაციების პათოლოგიებში შედის. აქ წერია, რომ ბიუროკრატიული აპარატის თანამშრომლები ჩვეულებრივ არ ითვალისწინებენ თავიანთი ორგანიზაციების დიდმასშტაბიან მიზნებს, გართულები არიან ბლანკების შევსებით, მათი დაუმთავრებელი შემოწმება-გადამოწმებით და ა.შ. და  სწორედ ეს არის “ქაღალდოშემოქმედება”..

ბავშვობაში დამცინოდნენ, ” საბუთება”-ს მეძახდნენ :ლოლ: სადაც სახლში დედაჩემის და მამაჩემის რვეულები, ფურცლები და ა.შ. ეყარა, ყველაფერი ჩანთაში მქონდა.  ნაბეჭდები განსაკუთრებით მიყვარდა : )) მერე, ცოტა რომ გავიზარდე და სკოლა და ა.შ. აუცილებელი მოთხოვნილება იყო, რომ ჩანთაში რაც შეიძლება მეტი წიგნი და რვეული მქონოდა. მხრები მძვრებოდა, მაგრამ მაინც ! ეგ ჩვევა მამენტ ეხლაც მაქვს..მაგრამ ეხლა სად მაქვს იმდენი სათრევი , სკოლაში იყო უბედურება- მთელი კვირის წიგნები დამქონდა და + ერთი ცალი ის წიგნი, რასაც იმ პერიოდში ვკითხულობდი ხოლმე. ფურცლები , ბევრი ფურცლები იყო ჩემი მოთხოვნილება :ბის: ეხლა რომ ვმეცადინეობ ხოლმე, თუ გარშემო ბეევრი ქსეროქსი- ფურცელი და ა.შ. არაა მიმოფანტული, ვერ ვსწავლობ, ვერ ვწერ და ა.შ. კომპიუტერის მაგიდასთან ყველაზე კარგად მაშინ ვგრძნობ თავს, როცა ბევრი ფურცლები ყრია გარშემო, ყავის ცარიელი ჭიქა დგას [ეს ბიუროკრატიასთან რა შუაშია, მარა..] და ისევ და ისევ ბევრი საკანცელარიო ნივთები :ბის:

უი, კინაღამ დამავიწყდა . პ.ს. ძაალიან გასაოცარი სტატია დადო დღეს რუსამ ბლოგზე. ბასილ კობახიძემ გადაუგზავნა. რომ წავიკითხე ყბა დამძვრა :დ ა, ციტატა :

როცა დედას რძე არ აქვს, ცხადია სულიერი დარღვევებია საძიებელი: ბავშვი მარხვაშია ჩასახული, ქალს ორსულობისას ცოლ-ქმრული ურთიერთობა ჰქონდა… ეს ზომოქმედებს ქალის როგორც სულიერ, ისე ხორციელ მდგომარეობაზე, შესაბამისად, აისახება ახალშობილზეც..

გავ-ჭე-დე!   აი არც ვიცი რა უნდა თქვა ამაზე..მოკლედ, დანარჩენი მარაზმები იხილეთ ბლოგზე>  აქ   <

სოციოლოგია ზოგადად ფრიად სტრანნ რამეებს გვაწერინებს ხოლმე, აი ლაიქ ით.. მაგალითად, გვქონდა დავალებები- ქართულ ღირებულებებზე, ქართული და ამერიკული ღირებულებების შედარება (ამას ცალკე პოსტს მიუძღვნიდა არაზარმაცი ავტორი), რომელ სოციალურ ფენას მიეკუთვნებით, ქართული ანეკდოტები ომის შემდგომი პერიოდის, ის ყველაფერი, რაც საქართველოს ახასიათებს მარტო (ამაზე გამახსენდა ცნობილი თემა, ყველა ფორუმგამოვლილი “მხოლოდ საქართველოში”) და ბოლო თემა- ოცნებებზე, ჩვენს ოცნებებზე. მოკლედ, ანეკდოტები ვერ ვიპოვნე, საქართველოს მახასიათებლებზე ზემოთხსენებული თემა მოვიშველიე და ბოლოზე გავჭედე. რაზე ვოცნებობდი, რაზე მიოცნებია..მოკლედ, ეგ ცალკე თემაა,ფაქტად ის დარჩა, რომ ტვინი ვიჭყლიტე სანამ მოვიფიქრებდი რა უნდა დამეწერა. ნუ ბოლოს, სიტუაციიდან გამოსასვლელად რაღაც ტყუილები დამჭირდა, მაგრამ ტყუილის მოფიქრებისას ისეთი საყვარელი რამე გამახსენდა, რომ .. მოკლედ, იმისათვის, რომ ნაწერი გამოსულიყო საინტერესო და არაშაბლონური (რა თქმა უნდა იქ მყოფი სტუდენტების 90% დაწერდა იმაზე, თუ როგორ ოცნებობდა სამი წლის ასაკში საქართველოს გაბრწყინებაზე), დავწერე ჩემს საყვარელ პერსონაჟზე..აი ნაწერი და პერსონაჟზე მოგვიანებით (ნუ მოკლედ თავიდან უწი-პუწი რაღაცეები, თუ როგორ გამიჭირდა საკუთარ ოცნებებზე ლაპარაკი ) :

ავიღე კალამი და დავიწყე იმაზე ფიქრი, დამეწერა თუ არა იმაზე, თუ როგორ ვოცნებობდი ასტრიდ ლინდგრენის ერთ-ერთი პერსონაჟის, ემილივით საინტერესოდ მეცხოვრა: “ასე ეძახდა ყველა პატარა ბიჭს, რომელიც სოფელ ლიონებერგაში ცხოვრობდა . ძალიან ანცი და ჯიუტი იყო,შენ კი არ გგავდა. თუმც,ერთი შეხედვით უწყინარი და დამჯერი გეგონებოდა,განსაკუთრებით მაშინ, როცა ეძინა. გინდა აგიწერო? ცისფერთვალა, პირმრგვალი, ლოყებდაბრაწული, ოქროსქოჩრიანი-ერთი სიტყვით, ნამდვილი ანგელოზი იყო, ნამდვილი! მაგრამ,მგონი უკვე მიხვდი, ასე ფიქრი შეცდომაა!” - ვკითხულობდი და მინდოდა ოდესმე მეც მქონოდა ემილისნაირი თავგადასავლები. თუმცა ამას მარტო წიგნის პერსონაჟებთან ერთად ვახერხებდი, მათთან ერთად მიხაროდა, მწყინდა,მიყვარდა, მძულდა, ვლკავდი და მკლავდნენ…მივჯდებოდი სახლის ყველაზე მყუდრო , შეძლებისდაგვარად ბნელ კუთხეში და ვკითხულობდი..

ნუ მეტი აღარაა საინტერესო, იმაზეა, თუ რაოდენ კარგია, როცა ახლა უკვე შენ შეგიძლია ლინდგრენივით მოიქცე და ათავგადასავლო შენი პერსონაჟი :D

ეხლა რატომ დავწერე ამაზე..წიგნი გამოვაძრე კარადიდან და ისევ დავიწყე კითხვა. ბოლოს მგონი მეათე კლასში ვკითხულობდი, მაგრამ მერე – რა არის, პატარა ხომ აღარ ვარ მეთქი და შევმალე წიგნებში. ხოდა  ვფიქრობდი რა დებილი ვარ მეთქი :უსერ: ახლიდან წავიკითხე ამ დღეებში და უფრო ძალიან მომეწონა, ვიდრე პატარაობაში მომწონდა. ჯერ ერთი ლინდგრენს ისეთი ენით აქვს დაწერილი მმმ..ეხლა ცოტა სხვანაირად წავიკითხე- ვაკვირდებოდი რა ლიტ.ხერხები ჰქონდა გამოყენებული და ა.შ. ძალიან მაგარია..და რაც მთავარია ისე გავერთე..

დავსერჩე ინტერნეტში და აღმოჩნდა, რომ ფილმიც არის. კიდე ვორდპრესის ერთ-ერთ ბლოგზე აღმოვაჩინე ამ ფილმზე , ბლოგსპოტზეც ვიკიპედიაშიც იყო ..ფილმს ვეძებ გამწარებული :უსერ:

აი ეს ბავშვია იმ ფილმში, ძალიან გავს იმ ემილს ,მე რომ მყავდა წარმოდგენილი და უფრო მომინდა ფილმი :ლოვე: ვინმე კეთილო დეიდა ან ბიძია, დამეხმარეთ თქვენი ლამაზი თვალები გაიხარებს..